یکی از مناطق نیویورک سیتی سرشار از تنوع مذهبی است
نیویورک – ممکن است خیابان های منطقه فلاشینگ در کویینز، برای پیاده روی در یک روز گرم تابستانی طولانی به نظر برسند، اما این خیابان ها فاصله بین بسیاری از مذاهب جهان را از بین برده اند.
تنها در یک محله، مرکز یهودیان به نام کیسنا، در مقابل معبد هندوها به نام شری سوامینارایان، قرار دارد و این معبد نیز در همسایگی کلیسای اهدایی هیات مذهبی خارجی چینی ها قرار دارد که خود در مقابل عبادتگاه سیک ها به نام سینگ سبها قرار گرفته است. این محله نمونه ای از سایر مناطق فلاشینگ است؛ منطقه ای در 16 کیلومتری شرق مانهاتان که با 6.5 کیلومتر مربع وسعت، دربرگیرنده بیش از 200 عبادتگاه مذهبی می باشد. فلاشینگ در کویینز، یکی از 5 بخش نیویورک که در کنار یکدیگر نیویورک سیتی را تشکیل می دهند، قرار گرفته است.
مطابق آمار جمع آوری شده توسط اسکات هانسون، استاد مدعو در رشته تاریخ در دانشگاه ایالتی بینگامتون در نیویورک، یک بازدیدکننده در این منطقه شاهد 151 کلیسای مسیحی، 30 معبد بودایی، 7 معبد هندو، 6 معبد یهودی، 4 مسجد مسلمانان، 2 عبادتگاه سیک ها، 2 عبادتگاه تائوییست ها و پیروان فالون گونگ خواهد بود.
سابقه این تنوع مذاهب به اعتراضات اهالی فلاشینگ بازمی گردد که در سال 1657 در شکایت نامه ای به دولت مستعمراتی هلند، خواستار حمایت از آزادی مذاهب در قوانین این شهر شدند. این به عنوان اولین حکم سیاسی در راستای آزادی عقاید و مذهب در نیویورک شناخته می شود.
به یک مقاله مربوط مراجعه کنید.
هانسون گفت علاوه بر مساله کثرت گرایی، عوامل متعدد دیگری نیز طی گذشت زمان در کنار یکدیگر موجب شدند تا فلاشینگ تبدیل به یکی از متنوع ترین مناطق از لحاظ مذهب در ایالات متحده شود. برخی از این عوامل عبارتند از دسترسی فلاشینگ به دو فرودگاه عمده نیویورک، ایستگاه های مناسب مترو و قطار در این منطقه، و مزایای قانون منطقه بندی در سال 1961 برای فلاشینگ. این قانون به بسیاری از گروه های مهاجر اجازه داد تا در محله های اقامت خود آنچه را که "تسهیلات اجتماعی" نامیده می شود، مانند عبادتگاه ها را بسازند. خانه ها و قسمت های رو به خیابان مغازه ها نیز در گوشه و کنار خیابان ها با تغییر کاربری، در کنار اماکن بزرگتر برای عبادت، تبدیل به کلیسا و یا عبادتگاه شده اند.
این شرایط سبب جذب تعداد بسیار زیادی از مهاجران به این منطقه شده است، زیرا با تسهیل روند ایجاد مراکز مذهبی، حس آشنایی و صمیمیت را به خانه های جدید و خارجی مهاجران می آورند. به نوشته نیویورک تایمز، مهاجران ایرلندی، روسی، یونانی، ایتالیایی و آمریکاییان آفریقایی تبار، طی گذشت زمان در این منطقه مستقر شده و راه را برای اقامت مهاجران چینی، کره ای، تایوانی، ویتنامی، هندی، پاکستانی، افغانی، مکزیکی و آمریکای لاتین هموار کرده اند.
طبق آمار سال 2000، بیش از نیمی از ساکنان فلاشینگ را آمریکاییان آسیایی تبار تشکیل می دهند. به نوشته مجله نیویورک تایمز"خیابان اصلی این منطقه دارای تنوع مغازه ها، تراکم عابران پیاده، شور و هیجان، و ازدحامی است که خیابان های اصلی معمولی آمریکا به هیچ عنوان با آن قابل مقایسه نیستند."
هانسون گفت: "علیرغم نقش فلاشینگ به عنوان محل زندگی گروه های متعددی از مردم، آموختن زندگی در کنار یکدیگر مستلزم گذشت زمان بوده است، زیرا "مردم با گذشت زمان به تنوع و دگرگونی عادت می کنند."
هانسون افزود: "دهه 1970 زمان مشکلات فزاینده ای بود، و در دهه های 1980 و 1990 نیز که تنوع در منطقه واقعاً گسترش یافت، این مشکلات ادامه داشتند. اما اکنون مردم حداقل آگاهی به دست آورده اند. این حساسیت و درک در منطقه وجود دارد."
گاناپاتی پادمانابان، مسئول امور عمومی انجمن معابد هندو در آمریکای شمالی، با این موضوع موافق است. او گفت: "به نظر ما فلاشینگ منطقه ای پراحترام و بامدارا است."
پادمانابان گفت معبد هندوی فلاشینگ در سال 1977 وقف شد و اعضای این معبد تلاش می کنند تا همسایگانی شایسته باشند. این معبد در طول هفته پذیرای 500 نفر و در پایان هفته نیز پذیرای 3,000 نفر است.
پادمانابان گفت: "ما روابط همسایگی بسیار خوبی داریم و دقت می کنیم تا موجب اذیت همسایگان خود نشویم."
این معبد گذشته از تفاهم و درک با همسایگان خود، با پیروان سایر مذاهب در منطقه نیز تعامل دارد. این معبد تنها یک چهارراه با کلیسای اهدایی و عبادتگاه سینگ سبها، و در حدود چهار خیابان با مرکز مسلمانان نیویورک، قدیمی ترین مسجد در کویینز، فاصله دارد.
هانسون به عدم وجود هیچگونه درگیری منطقه ای در ارتباط با مذهب در فلاشینگ تا کنون اشاره کرد. او گفت: "این تنوع و دگرگونی بدون ستیزه و خونریزی وجود دارد." مردم نمی توانند سابقه هیچ درگیری و تضادی را در گذشته بیابند که این امر زمینه را برای گسترش روحیه "زندگی کن و به دیگران نیز اجازه زندگی بده" فراهم کرده است.
پادمانابان گفت: "بسیاری از مسلمانان، مسیحیان و یهودیان به اینجا می آیند. پیروان سایر مذاهب، خصوصاً دانش آموزان، از معبد ما بازدید می کنند. ما تمام نقاط معبد را به آنها نشان داده و درباره آداب مذهب خود با آنها سخن می گوییم."
برخی دیگر از مناطق ایالات متحده که تنوع و دگرگونی در آنها جا افتاده است، عبارتند از سیلوراسپرینگ، مریلند، یکی از حومه های واشنگتن دی سی؛ فرمونت، کالیفرنیا، در نزدیکی سان فرانسیسکو؛ و راجرز پارک، ایلینوی، نزدیک شیکاگو. این مناطق نیز مانند فلاشینگ در همسایگی مراکز شهری قرار گرفته اند.
هانسون اذعان کرد که حتی در فلاشینگ، با وجود تمامی تنوع آن، تعامل بین گروه های مختلف اغلب "سطحی" است. هانسون در یک سخنرانی در موزه هنر کویینز گفت: "مردم شهرنشین برای حریم خصوصی خود ارزش قایل هستند، به همین علت گرچه ممکن است مردم فلاشینگ در کنار یکدیگر زندگی کرده، کار کنند و به عبادت بپردازند، اما در کل، تعامل قابل توجه و پایداری بین گروه های مختلف نژادی/ قومی/ مذهبی وجود ندارد."
با این حال هانسون پیش بینی کرد که فلاشینگ به عنوان یک مرکز تنوع مذاهب، به توسعه و گسترش خود ادامه خواهد داد. او از جان لیو، عضو شورای شهر فلاشینگ – اولین آمریکایی با اصلیت آسیایی- پاسفیک در شورای شهر نیویورک – به دلیل تلاش هایش برای از بین بردن فاصله های باقی مانده بین گروه های مختلف در منطقه قدردانی کرد.
